Als je aan Arjen vraagt wat hem irriteert, antwoordt hij: “dat mensen geen rekening houden met elkaar.” Dat soort mensen raken zijn allergie. Dat komt hij met name tegen in situaties die hij niet uitkiest, dus niet in zijn eigen vriendenkring. “Je ziet bijvoorbeeld steeds meer mensen met een kort lontje op de weg. Waar maak je je zo druk om? Verplaats je eens in de positie van een ander: die weet niet dat jij haast hebt, en heeft net zoveel recht op de weg als jij. Bij invoegen iemand er niet tussen laten… waarom niet? Dat scheelt je hoogstens een minuut in je reistijd. Moet je ergens per se op tijd zijn, vertrek dan wat eerder. Hoe je dat op kan lossen? Niet heel makkelijk. Dat is cultuur, dat gaat niet zomaar, zit er ingebakken. De manier van omgaan met tijd.”

Arjen ziet de omgang met tijd in Nederland, de punctualiteit, niet als iets inherent negatiefs. Het geeft ook een gevoel van betrouwbaarheid. Punctualiteit is ook zeker iets goed. “Het gaat mij er vooral om dat mensen soms teveel aan zichzelf denken. Een voorbeeld uit de horeca: voordringen aan de bar tijdens bedrijfsfeestjes. Voor die 30 seconden dat je eerder je biertje hebt, en dat ook nog ten koste van je collega…waarom? Deze onderlinge strijd en gehaastheid zorgt voor de nodige frustratie, terwijl het weinig oplevert.

Wat doet het met iemand anders?

In Arjen’s ideaalwereld erkent iedereen gewoon dat anderen soms even voorgaan, dat mensen de ander iets gunnen. “Een ander voorbeeld: rellen bij Black Friday in Amerika, in de rij vechten voor de goedkoopste spelcomputer. Je hebt er net zo veel recht op als iedereen in die rij, maar diegene voor je was simpelweg eerder. Gun het die persoon dan ook.” Gaat het ‘wie het eerst komt, wie het eerst maalt’, dan ook vóór de achtergrond en rijkdom van een persoon? Ja, volgens Arjen moet je ergens een lijn trekken, dus waarom niet daar.

Arjen denkt er eigenlijk in iedere situatie wel over na: wat doet het met iemand anders? “Als je aan het kijken bent voor een nieuwe woning, dan schrijf je je ergens in en begin je met wachttijd opbouwen. Na acht jaar kan het zijn dat je nog steeds geen woning hebt. Je kan dan gaan proberen urgentie te krijgen met een of ander excuus, om sneller die woning te krijgen. Je kan ook stilstaan bij het feit dat die andere mensen dus blijkbaar langer aan het wachten zijn. Die urgentie zou dus ten koste gaan van iemand anders die eigenlijk al langer aan het wachten is! Uiteindelijk kan ik dan wel hypocriet zijn en voor mezelf kiezen, maar die andere mensen blijven wel in mijn gedachten. Het scheelt dat het onbekende mensen zijn, als ik zou weten wie het was die ook stond te wachten, zou ik het misschien anders doen.”

Van krantenkop naar telefoonscherm

Arjen zou het vooral heel fijn vinden als anderen ook wat bewuster om zich heen kijken. “Misschien als we allemaal wat minder individualistisch zijn ingesteld en wat meer rekening houden met de wensen van de ander, zou er wat minder frustratie en agressie zijn. Idealistisch? Misschien. Maar dromen mag. Of dat aan alle nieuwe technologie ligt? Ik denk het niet. De maatschappij wordt wel steeds individualistischer, maar om de oorzaak in de eindeloze aandacht voor de smartphone te zoeken, klopt naar mijn idee niet helemaal. Als je kijkt naar foto’s uit 1930, van de metro in New York, dan zie je dat iedereen de krant aan het lezen is. Het is echt niet zo dat iedereen toen alleen maar gezellig met elkaar in gesprek was en er alleen maar eensgezindheid was… dat is een illusie, het romantiseren van het verleden. Het gaat zoals het gaat, je kan de ontwikkeling niet zomaar beïnvloeden, je kunt alleen je eigen gedrag een beetje aanpassen.”

Oogkleppen af

Een tip: af en toe een beetje onthaasten en je oogkleppen af. “Met oogkleppen op is een paard sneller, omdat het minder afgeleid wordt. Maar afleiding zorgt er juist voor dat dat paard een mooie bloem ziet om lekker op te knagen én andere paarden die deze bloem misschien ook willen. Dus gewoon wat meer om je heen kijken, iets langzamer dan je gewend bent. Het kan soms ook gewoon heel fijn zijn even de tijd ergens voor te nemen en ervan te genieten. Zo fietste ik laatst ’s nachts langs de Waal, en in plaats van flink doortrappen om snel thuis te zijn, deed ik even die oogkleppen af en zag dat de volle maan de rivier prachtig verlichtte, waar ik heel erg van genoot. 5 minuten later thuis, maar wel een stuk warmer van binnen.”

De boodschap die Arjen dus mee wil geven: kijk eens wat meer om je heen.

 

 

Door: Arjen Verhulst en Michella Wessels

Recent Posts